E unha patada nos ghüevos, un home insufisiente, unha muller intranquila, aí ven o chupete.

E despois de seis meses, vacilando sempre, furoulle o ghlobo o demo dos cornos.

O pobre rapás traballa como un sarcán, embarcouse ó Jran Sol para s aproveitar.

As cousas son como son, mellor deixádeo estar. Uns homes a traballar e s a disfrutar.

Onde vai o conto, onde vai xa, pasaron máis de dous anos, velos aí van.

E aínda que foi onte, isto suele pasar, así que ti aproveita, non sexas papián.

Borrachiño perdido, pobre de ti, unha mala herba arruinouche o pinpín, pinpín, pinpín.

Ai non ves muller, que mal lle fixeron ó pobre de Jesusiño, e tan traballadoriño como era, e destraghouno.

Condenada, condenada. Mal raio che parta jarta, ¡ladra!