Haar huis is stil en zo koud
Zn stoel blijft leeg want hij zal nooit meer komen
Ze weet het was niemands fout
Een engel heeft hem met zich mee genomen
Ze kust zijn foto en kijkt uit het raam
Ineens ziet zij het kleine wonder staan
Er bloeien rozen, wilde rozen
Achter het bankje waar ze zaten zij aan zij
Ze hoort zijn woorden
k zal jou beloven
Er zullen altijd rode rozen voor jou zijn
Ze knielt bij het bloembed neer
Ze fluistert zacht zijn naam en kijkt naar boven
Zij bid tot de lieve heer
Wat zou ik graag ik wonderen geloven
Er bloeien rozen, wilde rozen
Achter het bankje waar ze zaten zij aan zij
Ze hoort zijn woorden
k zal jou beloven
Er zullen altijd rode rozen voor je zijn
Er bloeien rozen, wilde rozen
Achter het bankje waar ze zaten zij aan zij
Ze hoort zijn woorden
Er zullen altijd rode rozen voor je zijn
Er bloeien rozen, wilde rozen
Achter het bankje waar ze zaten zij aan zij
Ze hoort zijn woorden
k zal jou beloven
Er zullen altijd rode rozen voor je zijn
Er zullen altijd rode rozen voor je zijn
