Duizend schepen gaan voorbij

En toch wordt het maar niet later

En je weet dat ze gek is

Want daarom zit je naast haar

En ze geeft je pepermuntjes

Want ze geeft je graag iets tastbaars

En net als je haar wilt zeggen

Ik kan jou geen liefde geven

Komt heel de stad tot leven

En hoor je meeuwen schreeuwen

Je hebt steeds van haar gehouden

En Jezus was een visser

Die het water zo vertrouwde

Dat hij zo maar over zee liep

Omdat hij had leren houden

Van de golven en de branding

Waarin niemand kan verdrinken

Hij zei als men blijft geloven

Kan de zwaarste steen niet zinken

Maar de hemel ging pas open

Toen zijn lichaam was gebroken

En hoe hij heeft geleden

Dat weet alleen die visser aan het kruis

En je wilt wel met hem meegaan

En je moet hem wel vertrouwen

Want hij houdt al jouw gedachten in zijn hand

Je onthoudt waar ze naar kijkt

Als herinnering voor later

En het zonlicht lijkt wel honing

Waaraan kinderen zich tegoed doen

En het grasveld ligt bezaaid

Met wat mensen zoal wegdoen

In de goot liggen de helden

Met een glimlach op de lippen

En de meeuwen in de lucht

Lijken net verdwaalde stippen

Als Suzanne je lachend aankijkt