Zie haar lonken door het leven

Kijk haar spelen in de wind

Jeuk die niet kan weggewreven

Pijn die ons tezamen bindt

Kon ik weten wat me wachtte

Toen die avond in de stad

Ik naar huis liep en ik zag je

Roos tussen het vuil en nat

Ongebroken mooi - je lachte wat

In de schoot geworpen schat

Toen jij daar voor het grijpen lag

Met één hand in je zij

Had ik elk ander kunnen zijn

Of ging het jou echt om mij?

Zie haar pronken door mijn leven

Kijk haar spelen met de wind

Onze dagdromen verweven

Volg ik haar door ieder lint

O, mijn van straat geredde roos