Een eiland in de mist

Aangedaan, maar altijd weer verlaten

Ik ben een spoor van wrakhout, colablikjes

En een zootje graten

Ik ben een heel eind zwemmen

Ik ben een hoop zand in een oceaan

Waarin jij moet willen verdrinken

Je durven laten zinken

Dan spoel je bij me aan

De wind geeft je adem terug spoel maar aan Want er is zoet water in mijn aderen

Met een onherbergzaam naakt strand

Als jij op mij alleen kan zijn

Dan wil je misschien nooit meer bij me vandaan

De wind geeft je je adem terug

Want er is zoet water in mijn aderen

En mocht je ooit naar iemand snakken

Dan verzin je maar een leuk negertje

Dat lekker een visje voor je komt bakken

En ergens moet er ook zelfs ook nog een piano staan

En als ik je te eenzaam ben

Loop dan maar naar de zee

Dan komt er wel een schip voorbij

Dan moet je maar heel hard zwaaien daar ga Je, ga dan maar met ze mee